'Gewoon?'

In mijn vorige blog meld ik dat we bij de ‘gewone’ zwangere stellen horen. Expres dat ene woord tussen aanhalingstekens…

Ik ben niet meteen vergeten hoe het is om de wens te hebben, terwijl het niet lukt. Om in de medische molen te zitten. Om andere zwangeren hun buik te zien groeien en verhalen te horen, terwijl je zelf zo graag wilt. Om steeds weer die nare hormonen te moeten spuiten en de behandelingen te moeten ondergaan, terwijl je niet weet of ooit zal lukken. Om moodswings te hebben door dat spul. Om onzeker te zijn over de toekomst en je jezelf ook al  probeert voor te bereiden op een toekomst zonder kind(eren). Om steeds weer opnieuw de moed bij elkaar te rapen, na een teleurstelling. Om je emoties niet de overhand te laten nemen, als je op een poppeslok bent. Om bij te moeten komen na een kinderverjaardag. Enzovoorts enzovoorts. Terwijl ik dit typ, rollen de tranen weer over mijn wangen, want het gevoel zit nog steeds heel oppervlakkig, heel dichtbij.

Ik vergeet niet zomaar hoe het is om ‘aan de andere kant’ te staan. Ik doe dan ook heel graag mee voor Moeders voor Moeders om een kleine bijdrage te kunnen doen voor iedereen die ik het ook zo gun om zwanger te mogen worden.

De jaren hieraan voorafgaand draag ik altijd met me mee. Het gevoel zal heus afzakken met de tijd, maar vergeten doe ik het nooit. Het heeft me gevormd, geleerd anders te kijken naar dingen en situaties. Het heeft er ook voor gezorgd dat vriendlief en ik sterker zijn geworden, samen, maar ook los van elkaar en we weten heel goed wat we aan elkaar hebben. Er zijn relaties hechter van geworden en misschien heb ik door mijn ervaring en openheid hierover ook anderen iets mee kunnen geven.

Eén tip die ik kan geven voor wanneer je iemand in je omgeving hebt die zwanger wil worden en het lukt (nog) niet, of jij bent het zelf (dus vanaf beide kanten gezien).
Wees eerlijk tegen de mensen die je belangrijk (genoeg) vindt en zeg wat je voelt of denkt (uiteraard wel op zo’n manier dat je rekening met elkaars gevoel houdt).
Net doen alsof het er niet is, elkaar ontwijken en/of doodzwijgen lost niets op. Pas door te praten weet je hoe de ander over dit onderwerp denkt en wat hij/zij voelt. Geef gerust aan dat je niet weet hoe je ermee om moet gaan. Pas dan weet je of het onderwerp voortaan ontweken of besproken moet worden. Beslis dat niet in je eentje, maar met elkaar.




Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Categorieën
Wie is ze?

Feitjes:
Blond, dertiger, Fries, alive and kicking, vriendin van, bazinnetje van, secretaresse, creatief, houdt van gezelligheid, van feestjes en van (de muziek van) 3 Volendamse heren; dit vaak combinatie met elkaar.

Eigenschappen
Dat is aan jou om daar achter te komen.

~~~~~~

Mijn: webwinkel

Mijn: email

 

Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl