Het telefoontje

Ik hoor een muziekje, maar kan het nog niet plaatsen. Ik ben nog half in slaap. ‘Dat is het ziekenhuis, neem op!’ hoor ik naast me en als door een wesp gestoken, zit ik rechtop en grijp mijn telefoon. Het is inderdaad het ziekenhuis. De mevrouw aan de andere kant van de lijn verteld dat er bevruchting heeft plaatsgevonden. Mooi! Er zijn twee achtcellige embryo’s en eentje die zich ook heeft gedeeld, maar achter is gebleven. Ze geven ook deze nog een kans, maar ik moest er maar niet vanuit gaan dat dit tot een goed resultaat zou leiden.

Twee goede embryo’s. Twee. Twee van de negen eitjes zijn bevrucht. Ik voel een teleurstelling. Vriendlief is wel enthousiast. ‘Dat is toch hartstikke goed?! Er hoeft er tenslotte maar één te zijn die blijft plakken’.

Hij heeft ook gelijk, maar toch kan ik de teleurstelling niet kwijtraken. Zijn zaad is helemaal top. Van superkwaliteit. Ik ben steeds al onzeker over het functioneren van mijn lichaam wat dit hele zwangerschapsgebeuren betreft en is dit dan een bevestiging dat het al die andere pogingen inderdaad (alleen maar) aan mij heeft gelegen? Zijn mijn eitjes niet goed genoeg? Aan de andere kant voel ik me ondankbaar. Bah!

Ik laat de teleurstelling onder de douche van me afspoelen. Eenmaal beneden heb ik mijn positiviteit weer gevonden. Vriendlief heeft helemaal gelijk! Dit is best goed! Het gebeurt ook vaak zat dat er helemaal geen bevruchting plaatsvindt. 

Ik bel M in de kliniek en geef haar het nieuws door. Ze reageert ook teleurgesteld. ‘Oh.. wat ben ik blij dat jij zo reageert. Het is dus niet raar dat ik het ook weinig vind? Ik voelde me zo ondankbaar, maar ik ben dus wel normaal in mijn reactie.’ zeg ik tegen haar. Ze geeft toe dat ze ook meer had verwacht. Ik ben blij met de eerlijke reactie. Voel me opgelucht. Helemaal afgespoeld was de teleurstelling dus klaarblijkelijk niet.

We babbelen nog even. Dat er inderdaad maar één goede nodig is en zoals het nu staat, er zelfs eentje in de vriezer gaat. Twee keer een kans in deze ronde. Wanneer je het zo bekijkt is het best wel weer veel. Gerust leg ik de telefoon neer.
Het is goed zo. Ik had gewoon even tijd nodig om het te verwerken plus een bevestiging dat mijn allereerste gevoel niet onterecht was.

Ik zie uit naar dinsdag, naar de terugplaatsing. Nog twee nachtjes slapen. Weer een stapje dichterbij en ik word steeds enthousiaster.


Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Categorieën
Wie is ze?

Feitjes:
Blond, dertiger, Fries, alive and kicking, vriendin van, bazinnetje van, secretaresse, creatief, houdt van gezelligheid, van feestjes en van (de muziek van) 3 Volendamse heren; dit vaak combinatie met elkaar.

Eigenschappen
Dat is aan jou om daar achter te komen.

~~~~~~

Mijn: webwinkel

Mijn: email

 

Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl