Alweer een dikke maand geleden dat ik mijn laatste bericht hier plaatste.

Wanneer ik zo de berichtjes op mijn blog terug lees, lijkt het net alsof ons leven maar om één ding draait. Niets is minder waar. Ik vind het alleen heel makkelijk om via social media en mijn blog een grote groep mensen, in één klap, op de hoogte te brengen van hoe de vlag erbij staat. Heel erg praktisch dus! Ja, er is alweer een negatieve test geweest, of zoals ik het noem.. geen bevrucht paasei voor ons. Deze keer kon ik er beter doorheen (en niet overheen) stappen... zo zie je maar weer, ook ik weet nooit hoe ik zoiets oppak, laat staan jullie!

~~~

Ons leven draait buiten het onderdeel 'zwangeren' natuurlijk ook gewoon door. We gaan bijvoorbeeld naar (verjaardags)feestjes, bedenken hoe we de boel in huis eens aan willen/gaan pakken, hangen lui op de bank, gaan er met Shiva op uit, sporten, ik freubel er nog lekker op los en uiteraard zijn er de culturele uitjes (en tussendoor moet er ook gewerkt worden).

Zoals afgelopen woensdag bijvoorbeeld. Toen heb ik een heerlijke avond gehad. Met nog 10 andere dames eerst uit eten om vervolgens naar het theater te gaan, om daar nog meer lieve mensen te spreken én te genieten van een fijne avond muziek van de 3JS.

Vanavond hebben we een cabaretavondje in de planning; Lenette van Dongen met Roedel. En volgende week gaan we naar de Heineken Music Hall naar Within Temptation.

Hoezo breed georiënteerd?

~~~

Ook ben ik in de afgelopen tijd met een vriendin naar een beurs geweest, was ik bij de clubtour van Miss Montreal, ben ik voor het eerst in Carré geweest, heb ik diverse keren een woon-/meubelwinkel van binnen gezien en de beslissing genomen om helemaal te stoppen met mijn werkzaamheden voor/bij de hondenschool.

De wereld draait door. Ook de onze!

En nu.. nu ga ik in de tuin zitten. Lekker genieten van de zon! Ik wil jullie allemaal een heel fijn Koningsweekend wensen! Toedeloe!


Reacties

‘Vanavond naar enge buren’ twittert vriendin T. Mijn wenkbrauwen schieten omhoog. Waarom zou je in vredesnaam naar enge buren gaan?

Maar inmiddels heb ik ook kennisgemaakt met ze.... en hoe!

'Hippe' pakken, zang, gitaar, keyboard (en meer instrumenten), grappen en grollen en het werd al vrij snel behoorlijk intiem. Drie mannen zongen me toe en één daarvan… zucht.. ik zal het maar meteen bekennen, ik heb met ‘m gezoend. Echt? Ja echt. Maar vriendlief zat naast me, dus dan is het geen probleem toch?

De hele avond heeft hij me, samen met zijn vrienden laten lachen, me bedolven onder de meest cheesy complimenten. Maar een compliment is een compliment!
Laat me je labeltje eens zien? Oh.. ik zie het al.. made in heaven’, ‘Als jij een boom zou zijn, dan was ik een koala die je de heeeeele dag vast zou houden en knuffelen’.

Vanachter zijn keyboard knipoogde hij opvallend naar me. Showde me de meest sexy moves tijdens de dansjes. Ik wist niet wat me overkwam! Eén ding was me wel duidelijk, hij liet er geen gras over groeien. ;-)

Toen hij de anderen een lesje gaf: ‘hoe kan je het beste een meisje versieren’, gooide hij zijn laatste, speciaal voor mij bewaarde compliment er uit.
Weet je waarom de wereld zo grijs en grauw is? Omdat alle kleuren in jouw ogen samenkomen’.

Volendam kwam deze avond ook nog ter sprake. Voor mij natuurlijk ‘spot on’.  Clichés werden nog eens aangedikt (clichés zijn niet voor niets clichés en ik was vooral instemmend aan het knikken, dusss...) en ook werd de zogenaamde Palingsound ten gehore gebracht.

Enge Buren… deze mannen zijn helemaal niet eng, maar vooral erg grappig en muzikaal. We komen zeker nog eens op ‘bezoek’.

En Bob (of mag ik Pyr zeggen?)… wanneer gaan we nou trouwen?

Meer weten over ‘Enge Buren’ ->  http://engeburen.nl/

Reacties (2)


Stiekem keek ik al een paar dagen op de site van het theater, om in de gaten te houden hoe snel het liep met de kaartverkoop. Gouda ligt nou niet om de hoek, de show is door de week en wie zou er net zo gek zijn en mee willen gaan? Ik besloot er nog een nachtje over te slapen en het er met het thuisfront over te hebben, voordat ik het in de groep zou gooien.

De volgende dag bleek dat ik niet de enige was die met het idee rondliep. We kregen een mailtje van Ria, zij had ook ‘kriebels’. Diezelfde avond waren er vijf kaartjes geboekt. Voor Dineke, Natasja, Inge, Ria en mij.

Waarom wij nu juist díe avond naar het theater in Gouda wilden?
Omdat dit de laatste show van deze theatertour was, van onze gemene deler de 3JS. Maar nog belangrijker, de laatste avond dat Jaap de Witte op het podium zou staan als één van de 3JS.

~ Wanneer je er in Dullesdorf bij bent, moet je hier toch ook bij zijn? ~

Vooraf zorgden we voor onze innerlijke mens. We ontspanden en genoten van elkaars gezelschap.

Toen werd het toch echt tijd om naar het theater te gaan, met een volle buik van het heerlijke eten.. of was die vervelende knoop in de maag weer terug? Bekende gezichten her en der in de foyer, zwaaien, babbeltje hier, babbeltje daar en nog even snel een paar singletjes en een rompertje op verzoek gekocht. Niet lang daarna klonk het signaal dat we de zaal in mochten.
Eerste balkon, achterste rij. Prima! Staan en dansen zonder mensen achter ons lastig te vallen, een overall view op het podium en het publiek. Op een veilige afstand, zodat we deze keer niet alle emoties van het gezicht van de heren af konden lezen (en zij van de onze).

Het licht dimde, het applaus klonk en de eerste klanken schalden door de boxen. Vanaf dat moment heb ik zoveel als mogelijk genoten, geprobeerd alles in me op te nemen. Ik heb heel hard en hoogstwaarschijnlijk megavals meegezongen, gedanst, mensen gebeld, zodat zij ook nog een laatste keer konden meegenieten, en af en toe opzij gekeken en een blik uitgewisseld.
Naast me werden tranen gedroogd en diep gezucht, maar ook gelachen en zichtbaar genoten. In mijn gedachten speelde ik de woorden, die Jaap in Hoorn tegen me zei, als een mantra af: ‘Het is goed zo’, waardoor het bij mij bij een 'snufneus' bleef. Oké oké en vochtige oogjes bij ‘Je vecht nooit alleen’, dat nummer heeft nu eenmaal een extra lading voor mij door ons Songfestivalavontuur.

Een welverdiend applaus en toejuichen werd door Jaap in ontvangst genomen. Jan zette vervolgens het lied Verlangen in, ‘Ga je nu weg Jaap?.....’  
Er verschenen door de hele zaal gekleurde lichtgevende neonstaafjes. Een mooi gezicht van bovenaf gezien.

Het einde van de show naderde en Jaap nam het woord. Een niet al te lange en zeker niet dramatische toespraak. Met een grap, een lach en een brok in de keel. Gaf complimenten, bedankte diverse mensen en de fans om vervolgens af te sluiten met de tekst :
‘Ik heb de eer om jullie te mogen aankondigen, de 3JS! Jaap Kwakman, Jan Dulles en Jan de Witte!‘

Jan, welkom!

Jaap, ik ga je zeker missen op het podium. De wereld is maar klein, dus tot ziens! En ik sluit deze blog af met je eigen woorden :
Bedankt. Je was erbij, t was goed en leuk ook.







Reacties (1)


Mag ik je wat zeggen? Even privé?’
We lopen de drukte uit en wat je me daarna zegt is echt superlief. Omdat ik niet goed weet hoe ik erop moet reageren, geef ik je maar een knuffel. Dát kan ik tenminste goed.

Een aantal minuten later bedenk ik me dat ik niet eens weet hoe je heet, dus vraag ik het je. Het voelt wel zo prettig om in elk geval de naam te weten van de persoon die ik geknuffeld heb.

~~~

Wel een beetje raar dat ik zo flabbergasted was, want ook ík zou zoiets tegen een ander zeggen, of het nu een ‘vreemde’ voor me is of niet, maar toch.  Ik was overdonderd en verwacht het zelf dus schijnbaar niet.

Eenmaal thuis liep ik het gesprekje nog even na. Ik wilde je eigenlijk nog wat vragen en nog wat zeggen, maar dat bedenk ik natuurlijk pas achteraf. Ik heb navraag gedaan naar je, om zo met je in contact te komen, maar je bent een raadsel.

Men kent je van uiterlijk en van naam, maar verder weet men niets van je. Heeft dan niemand ooit echt interesse in je getoond? Een echt gesprek met je gevoerd? Of ben jij zelf graag mysterieus of laat je niet snel iets los? Ikzelf heb voorgaande keren ook alleen maar gedag tegen je gezegd, da’s waar.

Dat er over me gesproken wordt is me niet onbekend. Iedereen gaat namelijk over de tong. Dus dat jij dingen van mij weet vind ik niet raar en ik heb daar ook geen problemen mee. ‘Ze kunnen beter over je lullen, dan van je vreten’.

Een andere optie is dat je hier meeleest op mijn blog. Wanneer dat zo is, dan weet je nu vast ook dat het over jou gaat. Zou je misschien contact met me willen opnemen?





Reacties


Daar zit ik dan. De klok zegt op dit moment dat het 2.27 uur is. Ik draai er de laatste tijd mijn hand niet meer voor om. Dit zijn ‘normale’ tijden voor mij. Of ik nou wel of niet de volgende dag moet werken. Slapeloze nachten… het is niet anders.

Functioneren doe ik nog wel. Of het GOED functioneren is, hmm. Niet altijd. Dat ligt voornamelijk aan de verslechterde concentratie, maar gelukkig valt het allemaal nog te overzien. Wanneer het kan pak ik mijn rust door wat langer in bed te blijven liggen (‘al slaap je niet, dan rust je toch’) en verder bikkelen we gewoon door. Ik val straks vanzelf een keer om van de slaap, toch?

Bovenstaande is geen gemopper trouwens, maar vooral een mededeling. Want hierdoor verwaarloos ik mijn blog wel een beetje. Dat wil niet zeggen dat ik niks beleef, niets uitvoer en ook geen geluksmomentjes heb. Dat gaat, net zoals dat de wereld blijft draaien, ook gewoon door.

Wanneer ik mijn agenda van de afgelopen weken bekijk zie ik tussen het werk, de medische - en tandarts bezoekjes door ook:
verjaardagen, een bezoek aan de bioscoop, de Jan Pannenkoekendag, een concert van Waylon en op dit moment ben ik aan het nagenieten van een avond 3JS.

Ik haak tussendoor, heb een ‘3js-verhalen-blog-foto-boek gemaakt’ (phoe heej, wat ging hier een tijd in zitten) en een workshop haken voor bekenden voorbereid. Stil zit ik dus niet.

De genietmomenten ga ik nu niet allemaal opnoemen. Ik heb het idee toentertijd opgestart voor mezelf om mij ervan bewust maken dat in elke dag iets moois zit en dat gaat me nog steeds prima af. Dit kan van een blije begroeting van Shiva zijn, tot een herinnering bij het zien van bepaalde foto’s. Van trots zijn op mezelf, omdat ik bepaalde stappen neem/genomen heb, tot een lief berichtje van iemand. Van een heerlijke middag/avond muziek, tot aan het beseffen met wie ik deze momenten deel.  Enzovoorts.
Ook wanneer ik een, zo door mij genoemde, ‘blegh-dag’ heb, was er toch altijd iets wat (of iemand die) mij een glimlach bezorgde.

Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd! (al is het maar een glimlach).

Inmiddels is het 2.50 uur. Ik heb gloeiwangen van de Limoncello, de ge-wel-di-ge avond heb ik al een paar keer afgespeeld in mijn hoofd en ben daardoor minder hieperdepiep en dus lijkt het me nu een mooi moment om een verdieping hoger te gaan.

Lekker koesen!





Reacties (1)


Het is een tijd stil geweest met mijn geluks/geniet-momentjes. Dat geldt voor het noteren ervan, want ik sta nog steeds elke dag even stil bij zo’n moment. Wanneer, wat en welke dag, weet ik niet meer, maar de momenten bestonden bijvoorbeeld uit:

- Tevreden gesnurk van Shiva
- Zonder het te merken is Speedy op mijn schoot gekropen
- Leuke lieve post
- Merken dat het langer licht wordt
- De geur van voorjaar in de lucht
- Vogels die vrolijk fluiten
- Uitslapen
- Voelen dat ik blij wordt van haken en leuke dingen zien ontstaan vanuit je vingers
- Een berichtje van iemand krijgen, waar je een tijdje niets van hebt gehoord
- Leuk gesprek in de spreekkamer
- Iets leuks terugvinden, waarvan je vergeten was dat je het had
- Slappe lach hebben in je eentje
- Met een klein gebaar een ander blij maken

Ook ben ik een week flink ziek geweest en genietmomenten in die week kan ik me niet bedenken. Waarderingsmomenten wel. Blij met de zorg van mijn lief.

Een aantal momenten die een extra vermelding behoren te krijgen:
- Gezellig en lekker uit eten met lief, ter ere van zijn verjaardag #qualitytime
- Op verjaardag bij mijn nichtje. Leuk om te zien hoe ze woont.
- Op stap met vriendinnen in Groningen met een Hollandse meezing-band. (dat mijn jas gejat is vergeten we maar snel #materiaalistevervangen)
- Naar het theater voor een avondje muziek van 3JS ‘Bronnen’. Veel bekenden gezien, geknuffeld, getút, gekletst en natuurlijk genoten van de muziek.
- Bowlen en uit eten met schoonfamilie, ’s avonds verjaardag bij eigen familie.
- Dagje huishoudbeurs met vriendin.
- Goed nieuws over de 20 weken echo van dinnetje.




Reacties (1)


Je hebt het naar je zin. Je neemt een drankje. Het wordt alsmaar gezelliger en je neemt nog maar een drankje, en nog één en nog één.

Terugkijkend naar een gezellige dag of avond, kruip je onder de wol. De volgende morgen word je minder blij wakker. Ai! Met een kop koffie/aspirine/stevig ontbijt/vul in wat voor jou van toepassing is, probeer je je kater te verjagen. Je haalt je schouders op, het was het waard en vroeg of laat vertrekt de kater wel weer. Je hebt het in elk geval erg leuk gehad en daar draait het om.

Ikzelf drink bijna niet. (Sinds ik 43 in de vorm van het ‘split-ijs-drankje’ heb ontdekt moet ik het woordje ‘bijna’ er wel tussen zetten, want heb de laatste paar maanden meer alcohol gehad dan in de afgelopen jaren. Nu klinkt het alsof ik een inhaalrace ben gestart – niets is minder waar – het zegt meer over hoe weinig ik voorheen dronk.  Maar goed, ik wijk af van mijn verhaal).

Ikzelf drink dus bijna niet. Toch ken ik het ‘kater-gevoel’ wel. Ik kan heel goed voorpret hebben, ergens naar uit kijken en op het moment zelf ultiem genieten. Wanneer dan het dan voorbij is, wil ik bijna als een klein kind gaan stampvoeten en roepen : IK WIL NIET DAT VANDAAG VOORBIJ IS! IK WIL NOG EEN KEER!in gedachten doe ik dat dan ook wel stiekem, alleen uit het zich bij mij in een sip gezicht en een diepe zucht, welke vervolgens ook net zo snel weer verdwijnt als dat het verscheen.

Het gevoel blijft bij mij vaak nog wel een dagje (en soms 2 dagen) hangen. Afscheid nemen is ook al niet iets waar ik van hou en het is toch een soort van afscheid nemen van iets moois/gezelligs/gaafs, wat nooit meer terug zal komen.

Moet ik minder gaan genieten om dit gevoel te voorkomen? Nee toch? Meestal is alles waar TE voor staat slecht en moet je dit niet doen, maar TEveel genieten, dat is niet eens mogelijk!

Ik weet het... ik deug voor geen meter, maar what else is new. Toch heb ik het idee dat er mede-gekken bestaan, alleen wordt er niet zo open over gesproken. Misschien tijd voor een praatgroep? Of een beter idee: een volgend leuk iets plannen om naar uit te kijken en te beleven, waarna we het cirkeltje weer rond maken? Ik heb namelijk liever regelmatig een kater, dan nooit leuke momenten.

‘Live is not measured by the number of breaths you take, but by the moments that take your breath away’


Reacties


We laten ons op de stoeltjes zakken met een kopje koffie en thee voor onze neus. Alle voorbereidingen zijn gedaan. Nog even een momentje voor onszelf, in afwachting van wat gaat komen.

Na een half uur druppelen de eerste mensen binnen en al snel is er een gezellige groep. De kinderen vermaken zich prima in de ‘speelkamer ‘, dus kunnen de ouders ook ontspannen met elkaar en wij met hen praten. Ik huppel wat heen en weer van de keuken naar onze gasten. Er moet tenslotte ook aan de innerlijke mens gedacht worden.  Na het eten vertrekken de eersten naar huis, de kinderen willen eigenlijk niet mee, maar bedtijd roept. De tweede lichting van mensen kondigt zich vervolgens ook alweer aan.  

Men zoekt een plekje en het zaaltje loopt lekker vol. Iedereen is voorzien van een hapje en drankje en mijn broer (de dj) verzorgt de muziek. Ik word door een dinnetje meegenomen om te gaan dansen. Terwijl ‘Let me entertain you’ van Robbie Williams uit de speakers klinkt, kijk ik met een brede lach om me heen naar iedereen die aanwezig is. Ik geniet.

Vandaag zijn er allemaal mensen die speciaal de moeite hebben genomen om naar ons toe te komen.  Vanuit Groningen, Friesland, Drenthe, Zuid-Holland en Overijssel. Mensen die elk op hun eigen manier belangrijk en/of bijzonder voor ons zijn. Ik voel me rijk en dat gevoel is onbetaalbaar. (ha, let op die woordspeling... rolde zo uit mijn mouw)

Er wordt geknuffeld en getút. Er wordt gekletst, gedanst en gelachen. Het is echt feest!

We zijn vre-se-lijk verwend door iedereen, superlief! Maar dat jullie er waren, was het allergrootste cadeau wat we ons maar konden wensen.

Allemaal ontzettend bedankt voor het mede mogelijk maken van deze mooie herinnering.

 

*blogje vanuit mezelf geschreven, maar R zal er niet anders over denken*


Reacties (3)


Het leven is een feestje, alleen moet je zelf de slingers ophangen’
Een quote die absoluut waar is.

Pluk de dag’ is nog zo’n quote die niet voor niets zoveel wordt gebruikt. Morgen kan je leven er namelijk ineens heel anders uitzien. In onze omgeving merken wij dat regelmatig en daarom begon het een tijdje geleden bij mij te borrelen. Het werd tijd voor een feestje! 

Zoals mijn vader zei (en dan in het Fries); ‘Op het laatste hemd zitten geen zakken’, waarmee hij bedoelde dat je bij leven leuke dingen moet doen met je geld, omdat je er daarna toch niets aan hebt. Dus wij gooien er wat euro’s tegenaan en hopen zo een mooie herinnering te maken voor onszelf, maar ook voor de mensen die er (nog) zijn. 

Ongeveer zes weken geleden ging onderstaande uitnodiging de deur uit en morgen is het dan zover!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Waar is dat feestje?
Adres: Ha! Wil geen project X feest :)

Wanneer is dat feestje?
Zaterdag 24 november 2012 vanaf 15.30 uur tot +/- 1.00 uur (het is aan jullie wanneer je komt en gaat)

Waarom is dat feestje?

-          Omdat Sabbie nu voor de 2e keer haar verjaardag niet heeft gehouden en je tenslotte maar 1 keer voor de 7e keer 28 wordt
-          Omdat een trouwfeest sowieso voorlopig niet gaat komen, maar meer dan 16 jaar bij elkaar ook best een feestje waard is
-          Omdat we graag gezellige foto’s van jullie willen hebben, dus zorg ervoor dat je haar goed zit! (neem je camera mee en maak foto’s van elkaar en met elkaar, je hebt onze toestemming)
-          Omdat we zin hebben in een feestje met leuke mensen
-          Omdat je bepaalde dingen niet vooruit moet schuiven, maar nu moet doen
-          Omdat de MONA reclame het al zegt; ‘er is altijd een reden voor een feestje’ en er dan ook nog genoeg redenen te bedenken zijn.

Maar vooral: OMDAT HET KAN!

Dus, gooi die agenda om, plan je vrij op je werk, en zeg die andere saaie afspraak af, want wij zouden het heel erg leuk vinden als je hierbij aanwezig bent.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Ik vind het best wel spannend, want er komt een gemeleerd gezelschap die elkaar onderling lang niet allemaal kennen. Maar heb er vooral heel veel zin in!

Het zaaltje is in elk geval al in de feeststemming gebracht vanmiddag.







Reacties (1)


8 november 2012
: Een lief kaartje door de brievenbus :)

9 november 2012: Om 9.10 uur wakker worden, terwijl je 9.00 uur een afspraak hebt. Oei! Een telefoontje gepleegd en gelukkig kon ik later nog terecht.  Hup hup opschieten maar. Een smsbericht had ik ook ontvangen en lees 'm snel.. shit! Vervelend  naar nieuws. Op mijn afspraak was het nieuws ook niet wat ik gehoopt had. Kortom.. een ge-wel-dig begin van de dag.

Met mijn hoofd er totaal niet bij, pak ik mijn (en Shiva's) spullen en stap ik in Dinky om naar een vriendin te rijden. Vanaf daar carpoolen we naar Duitsland, waar we met vijf dames en honden het weekend zullen doorbrengen. Ik heb er nog wel moeite mee om een moment van geluk of genieten te vinden, al is de locatie netjes, ruim en perfect voor de honden en de sfeer verder goed.

Wanneer we met zijn allen gaan eten en ik naar de lege plekken aan tafel kijk, denk ik aan de 2 meiden die er ook bij hadden moeten zijn. Ik dacht: 'Juist omdat zij niet hier aanwezig kunnen zijn, moet ik voor hen extra gaan genieten'. Het was een beregezellige avond.

10 november 2012: Droog weer, blije uitgelaten vrije spelende honden, een lach op het gezicht van iedereen. En elkaar een klein beetje (anders) leren kennen door een leuk spel.

11 november 2012: De laatste volledige dag. weer de blije uitgelaten vrije spelende honden en die lach op ieders gezicht. 's Avonds als afsluiting van het weekend uit eten geweest  bij een pizzeria (eten was heerlijk en kostte geen drol) waar we tot ergernis van de andere gasten (bewijs staat op film... chagrijnige gezichten) de grootste lol hadden.

12 november 2012: We mochten rustig aan doen. Er waren geen gasten naast ons. Na het inpakken en opruimen nog een keer naar de speelweide met de honden. Laatste keer vliegen en draven. In de auto richting huis had ik een vermoeide hond op schoot. Een tevreden gevoel.
Thuiskomen is dan ook wel weer heel fijn moet ik zeggen.

We komen vast nog eens terug op deze locatie in Duitsland... dan hopelijk compleet, want ja.. ik heb veel aan de meiden gedacht en ze zeker gemist.

13 november 2012: Heb een beetje moeite om mezelf op te peppen. Ik blijf een beetje hangen in een 'blegh-modus'. Ik weet de reden waardoor het komt en aan die reden kan ik helemaal niets doen. Toch blijf ik in mijn hoofd (en met mijn gevoel) een gevecht houden, omdat ik weet dat ik helemaal niet zo ben.
Ook deze periode gaat weer voorbij weet ik uit ervaring, maar als het aan mij ligt liever gisteren dan vandaag.
Genietmomentje van vandaag: lieve belangstellende berichtjes van mensen. Doet goed te merken dat men aan je denkt, bezorgt over je is of je gewoon wil opvrolijken.




Reacties
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Categorieën
Wie is ze?

Feitjes:
Blond, dertiger, Fries, alive and kicking, vriendin van, bazinnetje van, secretaresse, creatief, houdt van gezelligheid, van feestjes en van (de muziek van) 3 Volendamse heren; dit vaak combinatie met elkaar.

Eigenschappen
Dat is aan jou om daar achter te komen.

~~~~~~

Mijn: webwinkel

Mijn: email

 

Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl