Bah.. hoofdpijn...
Ik laat mijn hoofd ff rusten op de bank… met mijn lichaam erachteraan. Ik val in slaap en word wakker met een opgekrulde Speedy bovenop me. Ik besluit naar bed te gaan en neem Speedy mee. Hij volgt met grote belangstelling vanaf de zoldertrap mijn handelingen terwijl ik van de slaapkamer naar de douche loop en terug. Weer enigszins wakker stap ik het bed in en roep Speedy, maar die start eerst zijn eigen ritueel.

Stampend loopt hij een aantal treden naar beneden toe – lichtvoetig is hij nou niet te noemen – en begint smakelijk van zijn brokjes te eten. Geknap en gekauw tussen die kaakjes. Ik vind het wel schattig klinken. Dieren kunnen zoveel meer maken dan mensen. Ook smakken en snurken vind ik bij beestjes lieflijk, terwijl een menspersoon dan een geërgerde blik.. of een duw van me kan verwachten.

Stampend loopt hij de trap weer omhoog en hoor vervolgens zijn nageltjes over het laminaat van de overloop tikken, richting de douche waar de waterbak staat. Lik, lik, lik, lik, bescheiden slokjes worden genomen. Hij heeft behoorlijke dorst gekregen.

Trip trip trip… Speedy vervolgt zijn weg naar de ‘kattenkamer/gereedschapskamer’. Woesj woesj woesj, er worden voorbereidingen gemaakt voor een boodschap. Pfff, gelukkig, het is een kleine boodschap. Ik vind dus veel schattig, maar weten dat hij een aantal meter verderop aan het schijten is… nee, daar houdt de schattigheid dus rap op.

Trip trip trip… Speedy enters the bedroom. Aan mijn kant van het bed vindt een uitgebreide was-sessie plaats. Poets, lik, knabbel. Vijf minuten… tien minuten… vijftien minuten en spreek ‘m dan even aanmanend toe. Genoeg! Een schone kat is fijn, maar obsessief poetsen is nu ook weer niet nodig. Daarnaast… ik word weer moe en ik wil stilte!

Trip trip trip, Speedy loopt om het bed heen naar de andere kant. Trip trip trip… om het bed heen naar mijn kant… trip trip trip.. naar de andere kant - het kattebeest kan prima onder het bed doorlopen, maar waarom gemakkelijk doen? -.

Na een keer of vijf heen en weer lopen hoor ik een ‘plof’. Meneer is op het bed gesprongen.

Ik hoor gesnuffel bij mijn oor, zijn snorharen kriebelen op mijn gezicht. Ik zeg hem gedag, wat wordt beantwoord met een ‘prrrt’, gevolgd door een luid gesnor.

Ik doe het dekbed omhoog, Speedy kruipt eronder en vlijt zich al snorrend tegen mijn buik aan.

 

Eindelijk… we kunnen gaan slapen.

Reacties (2)


Speedy, onze kat, is een schatje hoor, maar hij heeft niet vooraan gestaan bij het uitdelen van de kattenhersentjes.

Wanneer het regent, zou ik als ik een kat zou zijn, iets zoeken om onder te gaan zitten of liggen. Een stilstaande (heel belangrijk) auto, onder struikjes of onder een afdakje bij een huis. Noem het maar op, als kat zijnde moeten er toch genoeg plekjes te vinden zijn. De meeste katten zie je dat dan ook doen. Misty had altijd een vaste plek in de achtertuin onder de bosjes.

Speedy schuilt ook, alleen wel op zijn eigen manier. Een tijdje terug zag ik ‘m tijdens een regenbui op een hele vreemde manier schuilen. Een hele lachwekkende houding, maar ik begreep wel meteen waarom hij altijd zeiknat het huis weer binnen stapt.

Ken je dat grapje, dat je je handen voor je ogen doet en zegt: Ik zie jou niet, dus zie jij mij niet!

Zoiets soortgelijks doet Speedy tijdens een regenbui. Terwijl hij zijn kop tussen een plantenbak en muurtje geperst heeft en met de rest van zijn lijfje in de regen staat, zal hij vast denken: ‘Zolang mijn kop droog blijft, blijft de rest dat ook’.  Tja, ik zei toch al dat hij niet vooraan heeft gestaan?


Reacties (2)


Het geluksmoment van vandaag is een beetje dubbel.

In juli van dit jaar hebben wij afscheid moeten nemen van Misty. Ons eerste harige vriendje. Mijn gezelschap toen we pas samenwoonden en ik nog werkzoekende was. Misty mocht 15 jaar worden. We hebben heel veel dierenartsbezoekjes gedaan tijdens deze jaren, maar vooral erg van hem genoten. Ik mis het kereltje en terwijl ik dacht dat het gemis wel af zou zwakken, lijkt het soms alleen maar erger te worden.

Ik mis de rode schim die meewandelde wanneer ik Shiva uitliet. Ik mis de haast die hij had, wanneer ik een kleedje pakte, zodat hij op schoot of in mijn knieholte kon gaan liggen. Ik mis het vrolijke prrrt-geluidje, wanneer ik thuis kwam. Ik mis zijn enthousiasme, wanneer we een toetje, meloen of banaan aten. Ik mis zijn harde maar zo liefdevolle knuffelkopjes in mijn nek. Ik mis nog veel meer, maar wat ik ook vooral mis is zijn gesnor. Voor mij het meest geruststellende geluid wat er maar is/was. (ookal mopperde ik daar wel eens op, als hij me uit mijn slaap hield, maar ophouden ho maar)

Omdat ik wist dat ik dat geluid enorm zou gaan missen, heb ik dit gefilmd. Tijdens het snuffelen op mijn laptop, kwam ik 'm weer tegen. Voor een ander zal het geen bijzonder filmpje zijn, maar voor mij is het even terug in de tijd en genieten van het gesnor, wat hier zeker niet op zijn luidst is. (zoals je ziet is hij hier al erg mager. Een kat die bijna 7 kilo heeft gewogen, zie je hier niet aan af).

Mijn mooie lieve en luidsnorrende mannetje.

 



Reacties
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Categorieën
Wie is ze?

Feitjes:
Blond, dertiger, Fries, alive and kicking, vriendin van, bazinnetje van, secretaresse, creatief, houdt van gezelligheid, van feestjes en van (de muziek van) 3 Volendamse heren; dit vaak combinatie met elkaar.

Eigenschappen
Dat is aan jou om daar achter te komen.

~~~~~~

Mijn: webwinkel

Mijn: email

 

Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl